Time Out

Denk je eens in: 24 uur zonder telefoon, zonder afleidingen en zonder verplichtingen. Toen ik dat voorstel kreeg heb ik meteen ja gezegd!

Zoals ik in een eerdere blog vertelde heb ik een minor gevolgd over spiritualiteit, religie, filosofie en levenskunst. Tijdens de minor hadden we de kans om een 3-daagse retraite te volgen in een klooster in Doetinchem. Helaas gooide het corona-virus roet in het eten en heeft iedereen een thuisretraite gevolgd. Dit was heel fijn, ontspannen en gaf veel inzichten. Het was echter niet hetzelfde als écht op retraite gaan, en dat vond ik heel jammer.

Net voor het einde van de minor kregen we een mailtje dat er 7 mensen mee mochten op 24-uurs retraite in het Dominicusklooster in Huissen. Ik heb mij meteen aangemeld.

Zondag, einde van de middag om 6 uur moesten we ons melden bij het klooster en ging onze retraite beginnen. We kregen de sleutels van onze kamers – die bestonden uit een bed, douche, wc en een klein tafeltje – en een korte uitleg van het programma, voor we naar de kapel gingen om het avondgebed bij te wonen. Het avondgebed werd voorgedragen door de 6 bewoners van het klooster. 6 Broeders die in het klooster leven en hun huis open stellen voor mensen die op retraite willen.

De broeders wonen zelf in het hoofdgebouw, vastzittend aan het klooster. Het ochtend- en avondgebed wordt door hen geleid, maar verder leven ze afgezonderd van alle bezoekers. Ze eten met elkaar, maar niet met bezoekers, die hebben een aparte eetruimte (overigens alles vegetarisch).

Het avondgebed was – zoals te verwachten is – erg op de Bijbel gericht. Iets wat mij persoonlijk niet per se aanspreekt. Het was leuk om een keer bij geweest te zijn, maar niet zo m’n ding. Na het gebed hadden we met de groep een kennismaking, is er met elkaar muziek gemaakt, hebben we een stuk gewandeld en zijn we lekker naar bed gegaan. Een fijne avond!

De volgende ochtend was vrij om om 8.00 uur aan te sluiten bij het ochtendgebed. Aangezien het avondgebed niet zo mijn ding was, heb ik besloten om samen met iemand anders onder een van de dikke bomen die bij het klooster stond, te mediteren. Het was heerlijk weer en er hing een hele fijne rustige sfeer op het terrein. Na een meditatie van zo’n 15 minuten hebben we lekker ontbeten met de groep. De rest van de ochtend hebben we allemaal een beetje ons ding gedaan. Ik heb lekker zitten lezen, we hebben wat met elkaar gekletst, muziek gemaakt, genoten van de zon en vooral ook genoten van de serene rust, het niet de gehele tijd worden afgeleid door je telefoon, heerlijk!

In de middag hebben we het middaggebed gevolgd, wat door het personeel gegeven werd, waarna we in alle rust de kapel hebben kunnen bekijken. Daarna was de lunch en toen was ons ingeplande stiltemoment. Het was de bedoeling dat we dit uur in stilte door zouden brengen. Tijdens dit uur mocht je doen wat je wilde. Lekker rondlopen in de tuin, genieten van de zon, kleuren of een brief naar de toekomstige jij schrijven. Dit laatste heb ik gedaan. Ik heb een brief geschreven naar ik over een tijdje, die brief heb ik met envelop en al ingeleverd bij mijn docente, die hem over een paar maanden op de post doet. Heel bijzonder om zo met jezelf bezig te mogen zijn, rust en tijd te mogen en kunnen nemen om gedachten op een rij te zetten en écht even me-time in te plannen.

Na de stilte-tijd hebben we een groepsopdracht gedaan en zijn we nog een wandeling gaan maken. De retraite liep ten einde en iedereen vond dat erg jammer. Het is gek hoe een verandering van omgeving zoveel kan doen met je gemoedstoestand, maar ik raad het iedereen aan!

Na het avondeten was het helaas tijd om naar huis te gaan, terug naar de bewoonde wereld, terug naar de telefoon, verplichtingen en het échte leven.

Ik heb veel geleerd in deze 24 uur. Ik heb veel rust ervaren, ben gaan inzien hoeveel ik eigenlijk op mijn telefoon zit en hoe weinig ik daaruit haal, ik heb connecties gemaakt met mensen die ik nog niet goed kende. Het waren een superfijne 24 uur, een die ik niet snel zal vergeten. Ik probeer nog steeds dagelijks te kijken naar mijzelf, tijd voor mijzelf in te plannen en rust te vinden in de af en toe hectische dagen.

De rust die ik daar ervaarde was écht heel fijn. Het is iets wat ik dan ook elke dag even probeer in te plannen voor mijzelf. Even een ik-moment, even opladen, daar word ik een gelukkiger mens van!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *