Bye bye baarmoeder

De baarmoeder: het vrouwelijke orgaan van het lichaam. Het orgaan wat zorgt voor de oestrogeen.
Na de borstverwijderende operatie is het dit de volgende stap in operaties voor transmannen, als je hiervoor kiest.

De verwijdering van baarmoeder en eierstokken is een operatie waar goed over nagedacht moet worden. Niet iedere transman kiest hier dan ook voor.

Tot 2014 had je als transman hier niet echt een keuze in. Wilde je je geslacht op je paspoort veranderen, dan moest de baarmoeder inclusief eierstokken worden verwijderd. Sinds 1 juli 2014 is deze wet versoepeld en hoef je alleen nog maar een verklaring van een genderpsycholoog te hebben.

Vooraf aan de operatie heb je een aantal gesprekken met een gynaecoloog/de chirurg. Deze legt je uit wat er gaat gebeuren en welke opties er voor de operatie zijn, maar wordt er ook gesproken over een eventuele kinderwens.

Waar moet je over nadenken
Je baarmoeder en eierstokken zijn (of je dit nou leuk vindt of niet) de organen die ervoor zorgen dat jij kinderen op de wereld kunt zetten. Het verwijderen hiervan heeft dan ook gevolgen hiervoor.
Voordat jij deze operatie laat doen moet je dan ook goed nadenken wat jij zou willen. Wil jij later kinderen, wil je die zelf dragen, wil je kinderen die biologisch gezien van jou zijn, wat heb je ervoor over om biologisch eigen kinderen te krijgen? Allemaal vragen waar je over na moet denken, soms al op de leeftijd van 19 jaar.

De kans is aanwezig dat je jong bent, maar wel verder wilt in je traject, omdat je de geslachtsaanpassende operatie wilt. Ook kan het zijn dat je ondanks de testosteron nog ongesteld wordt. Allemaal redenen om deze operatie te laten doen. Toch hoef je nog niet duidelijk te hebben wat jij graag zou willen op gebied van kinderen. Daarom zijn er een aantal opties beschikbaar waar je over na moet denken voor je deze operatie ondergaat.

Optie 1: geen operatie
Mocht het zo zijn dat je na de uitleg van de chirurg je twijfels houdt, het je eigenlijk niet zo in de weg zit en nog even wilt nadenken over hoe of wat, dan is er altijd de optie om (nog) geen operatie te ondergaan. Denk er altijd goed over na voordat je een beslissing neemt!

Optie 2: Eitjes laten invriezen
Door eitjes te laten invriezen is de kans heel groot dat er uiteindelijk biologische kinderen van jou rondlopen. Heb je later een relatie met een vrouw, dan zouden jouw eitjes gebruikt kunnen worden om bevrucht te worden en deze teruggeplaatst te worden in jouw vrouw. Hier heb je wel een donor van buitenaf voor nodig én het is altijd de vraag of het eitje ‘blijft plakken’. Heb je later een man, dan kunnen de eitjes bevrucht worden met zijn zaad, alleen is er dan een draagmoeder nodig.
Eitjes laten invriezen is de oplossing waarbij later de kans van slagen en biologische kinderen het grootst is, het is echter mentaal en fysiek gezien niet de makkelijkste oplossing.
Voordat je eitjes kan laten invriezen, moet je eitjes produceren. Door het gebruik van de testosteron is deze productie stilgelegd. Om dit weer op gang te krijgen moet je stoppen met je hormonen en wachten tot je ongesteld wordt. Hierna moet je extra vrouwelijke hormonen spuiten om je lichaam te boosten en extra eitjes te laten produceren. Hierna kunnen deze geoogst worden en worden ingevroren. Nadat je bent gestopt met je testosteron wordt je niet meteen ongesteld, hier kan een half jaar overheen gaan en ook het spuiten van vrouwelijke hormonen is echt een proces waar je doorheen moet.
Het is dus een echte afweging om te maken en je moet er stevig voor in je schoenen staan.

Optie 3: Eierstokken laten zitten
Het kan ook zomaar zo zijn dat je nu nog niet klaar bent om deze keuze volledig te maken, maar je wordt bijvoorbeeld nog wel ongesteld. Een andere optie is dan om de baarmoeder dan te verwijderen, maar de eierstok te laten zitten. Dit zorgt ervoor dat je de optie nog hebt om eitjes in te laten vriezen. Uiteindelijk is het áls je nog wil proberen om biologische kinderen te krijgen, dit een optie waardoor de kans aanwezig blijft. Daarnaast is het bewaren van een eierstok in zijn eigen omgeving (jouw lichaam) altijd gunstiger dan in een vriezer. Het nadeel is dat er altijd een stukje vrouwelijke hormonen in je lichaam aanwezig blijven.

Optie 4: Eierstok(ken) laten invriezen
Mocht je het geen fijn idee vinden dat er nog een eierstok in je lichaam achterblijft en je wilt ook niet aan de hormonen om eitjes te ‘kweken’, dan kun je ervoor kiezen om een deel van je eierstok in te laten vriezen. Bij deze optie verwijderen ze de gehele baarmoeder en eierstokken, maar bewaren ze bepaalde stukjes van de eierstokken die met spoed naar het Radboud ziekenhuid in Nijmegen gebracht worden om daar ingevroren en bewaard worden. Mocht je na een aantal jaar besluiten om eitjes te ‘kweken’, gaan ze vanuit het ziekenhuis proberen om je eierstokken te laten werken en dit voor elkaar te krijgen. Dit is tot echter tot nu toe helaas nog niet gelukt.

Optie 5: Alles weghalen, niets bewaren
Het kan natuurlijk ook zo zijn dat je zeker weet dat je geen kinderen wilt, je wilt adopteren of via een donor wilt werken. Als dit het geval is kunnen je baarmoeder en eierstokken verwijderd worden en wordt er hier niets meer mee gedaan.

De operatie
Voor de operatie blijf je zo’n 1 à 2 dagen in het ziekenhuis.
Je wordt volledig onder narcose gebracht waarna er 2 tot 4 sneetjes in je buik worden gemaakt. Je buik wordt eerst gevuld met een koolzuurgas, zodat de chirurgen meer ruimte in de buik hebben om te werken en ze alles beter kunnen zien. Via een de techniek van een kijkoperatie worden er instrumenten naar binnen gebracht en worden de baarmoeder en eierstokken losgemaakt. Deze worden vervolgens door de vaginaholte naar buiten gehaald. De vaginaholte wordt vervolgens dichtgemaakt, zodat er een gesloten ruimte ontstaan.

Schematische weergave hysterectomie

Na de operatie wordt er gekeken of je blaas het nog goed doet en blijf je een nachtje in het ziekenhuis ter observatie. Als alles goed gaat mag je naar huis en rustig herstellen, wat ongeveer 2 tot 4 weken duurt. Dit is voor elk lichaam anders.

Overweging
Zoals ik al eerder aangaf zijn er veel redenen om het wel te doen, maar ook genoeg om het niet te doen.

Als je van jezelf weet dat je verder wilt in je medische en operatieve traject, dan is dit een vervolgstap die genomen moet worden.

Deze operatie kan ook als combi-operatie uitgevoerd worden. Zo kun je zowel je borstverwijderende operatie als deze operatie in één keer laten doen. Ook kun je ervoor kiezen om de hysterectomie te combineren met de colpectomie, waar ze de vaginaholte verwijderen. Dit zijn allemaal aspecten waar je over na moet denken voor je een beslissing neemt. In het ziekenhuis begeleiden ze je hier zeker wel mee en tijdens consulten kun je dan ook al je vragen stellen.

Mijn ervaring
Ik heb ervoor gekozen om zowel m’n baarmoeder als eierstokken te laten verwijderen en niets in te laten vriezen.

Ik wilde m’n baarmoeder niet houden, omdat ik niet wist wat het langetermijneffect was van de testosteron op m’n baarmoeder. Het is niet bekend wat dit doet, maar de kans was aanwezig dat na langdurige blootstelling aan veel testosteron er mogelijk baarmoederhalskanker kon ontstaan.
Daarnaast had ik erg veel last van schommelingen op mentaal gebied tijdens het begin en einde van mijn prik. Elke 2,5 week krijg ik m’n hormonen toegediend. Dat je aan het begin en aan het eind van deze 2,5 wek wat verschil merkt is niet gek. Ik had echter standaard de laatste halve week last van depressievere gedachten, moeheid, hoofdpijn etc. Overstappen naar de gel die ik elke dag zou kunnen smeren was voor mij geen optie en ik had gehoord dat die schommelingen weleens opgelost konden worden door de hysterectomie.
Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om deze uit te laten voeren, nog zonder colpectomie (hier twijfelde ik eerst over).

Voordat ik de keuze heb gemaakt om hiervoor te gaan heb ik overlegd en goed nagedacht over later. Ik wil zeker wel kinderen namelijk. De conclusie dat ik het niet zou trekken om aan de vrouwelijke hormonen te moeten was al snel getrokken. Toen ik hoorde dat er ook nog niet echt resultaat was na het stimuleren van eierstokken die ingevroren waren was mijn beslissing wel gemaakt. Dan had ik liever zekerheid dat ik geen biologische kinderen kon krijgen, dan de hoop dat dit er misschien wel in zat en de teleurstelling als dit toch niet bleek te lukken. Daarnaast heb ik niet het idee dat kinderen alleen als jouw kinderen voelen als ze biologisch ook gerelateerd zijn. Ik kies er dus voor om samen met m’n vriendin later naar een spermabank te gaan om kinderen te krijgen. Daarnaast zou ik heel graag pleegkinderen willen om hen een veilig onderkomen te bieden.

Ik heb zeker geen spijt van mijn beslissing en merk dat ik minder last heb van de schommelingen die ik eerst wel had. Ik heb na m’n operatie zeker nog wel een aantal weken last gehad van m’n opgezwollen buik (door dat koolzuurgas), maar ben niet zo goed in stilzitten en -liggen, dus was al snel weer een beetje aan het bewegen.

Hoe de toekomst eruit ziet qua operaties dat weet ik nog niet, daar ben ik rustig over aan het nadenken. Voor nu voelt het goed zoals het is.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *